"რა აწუხებს გილბერტ გრეიპს ანუ გონებაჩლუნგობამ დამღალა"

პარასკევია დღესაო... ძეხვი საერთოდ მეზიზღება, იმის დაწერას ვცდილობ, თუ როგორ დავიღალე :( ნამდვილი ჟურნალისტიკა ისე მწყურია, "ვით უბინაოს ყოფნა ბინაში", გალაკტიონისა არ იყოს...

მაგრამ ისიც ვერ გამიგია ჩვენი დეპარტამენტის ხელმძღვანელი ვინაა ამჟამად და საერთოდ, ვის მივმართო, როცა ჩემს უფლებას დაარღვევენ. მეექვსე კორპუსი ყოველთვის (რაც მე ვსწავლობ) დალაგებული იყო და როგორც მე და ჩემი მეგობრები ვამბობდით, ის ადგილი იყო, სადაც თავს გრძნობდი თავისუფლად და ძლიერად, თუ რაღაც არასწორი მოხდებოდა, იცოდი, ვისთვის მიგეკითხებინა და დახმარება გეთხოვა. ახლა კი ისეთი ქაოსია, ვერაფერს გაიგებ და სიმართლე თუ გინდათ, მოსვლაც მეზარება და ამ გაზარმაცებული ადამიანების დანახვა, რომლებიც უკვე თავისუფლად ეწევიან კორპუსში და არც ის ანაღვლებთ, სტუდენტებს რა აწუხებთ და გილბერტ გრეიპი საერთოდ ვიღაა, თუ ძმა ხარ! მოკლედ, ძალიან მეწყინა დავით პაიჭაძე რომ ჟურნალისტიკის მიმართულებას აღარ ხელმძღვანელობს და მთელი ოთხი წლის მანძილზე პირველად მიხარია, რომ უნივერსიტეტს მალე დავამთავრებ.

მგონი, ჯობია არ ავღელდე და რაბების, აარონის და ზევის ნათქვამი გავიხსენო, ვილოცო ბევრი და წინ წავიდე... პირველ რიგში საკუთარი თავის გაუმჯობესებაზე ვიფიქრო. მაგრამ რა ძნელია, როცა ჟურნალისტი ხარ და ვერაფერს ამბობ, როცა ყელში გიჭერს სისტემა და თვალებზე ხელს გაფარებს...

მშურს გილბერტ გრეიპის, მართლა გეუბნებით.

FREE-TO-BE!

I've always wanted to live in a country where I could be free and wild forever. Where I could be a student speaking out its mind. I've hated stereotypes, limits and all those people who obey those things. I wished I were a rebel or something like that, to have red hair (I've got it now) like Susan Sarandon and shout out for peace and freedom.

I've believed that one can change the world even though my mum still keeps saying that our mission is not changing the world, but changing ourselves and improving the characters we've got. She's right, can't fight with that!

Yesterday I started reading a book titled 'Jewish Literacy' by Joseph Telushkin. It is quite smart and witty book where you can read about anything from Torah to modern Jewish history. And it helped me to realize where I'd like to live and what kind of person I'd rather be...

My mum's always been the one to say that I should choose which religion is close to my soul and follow it, so I told to mum that Judaism is the religion that helps me to become better, wiser and see myself through. And not because I've got Jewish roots, above it all Judaism is all that I'd like to be: FREE TO SPEAK OUT MY MIND!!!

როგორ გავხდით მე და დინა "უშპიზინები"

ძალიან უბრალოდ რომ ავხსნა, "უშპიზინი" ებრაულად სტუმარს ნიშნავს, რომელიც სუქოთის, იმავე "კაი დღის", დღესასწაულზე ყველაზე სასურველი და დაფასებულია.

მე, როგორც დილეტანტი რელიგიაში და agnostic, ახლა ნელ-ნელა ვსწავლობ იუდაიზმის წესებს, ვცდილობ, ყველაფერი მოვისმონო, გავიგო და შევისრუტო, როგორც იტყვიან :D

მაგრამ რაც უფრო მეტს სწავლობ, მით უფრო ნაკლები იციო, ამას ბერძენი ფილოსოფოსები ამბობდნენ... და კიდევ RED HOT CHILI PEPPERS :P

როგორც ყველა ებრაული დღესასწაული, სუქოთიც ღრმა და სიმბოლურია, ამავე დროს ძალიან ნამდვილი. უშპიზინად ითვლება აბრაამი, იცჰაკი (იგივე ისაკი), იაკობი, მოსე, აარონი, დავიდი და იოსები, რადგან მათ უწევდათ სიარული, სტუმრად ყოფნა. უფრო დაწვრილებით ამის შესახებ იხილეთ ლინკი: http://en.wikipedia.org/wiki/Sukkot

მე და დინას, ბუნებრივია, მოგვიწია სტუმრობა ერთ თბილ და ტკბილ ოჯახში, სადაც თითქმის 2 დღე გავატარეთ და მასპინძლები თავს გვევლებოდნენ. გემრიელ საჭმელს გვთავაზობდნენ და ჩვენც უარის თქმა არ შეგვეძლო, რადგან ასეთი წესია, ყველაფერი უნდა მიირთვა...[ შარვალი რომ აღარ ჩაგეტევა, ეს უკვე სხვა საქმეა და საერთოდაც, შარვლის ჩაცმა არაქაშერია :) ]

მინდოდა, საინტერესო, იუმორით სავსე გამოსულიყო ჩემი პოსტი, მაგრამ რაც რელიგიას ვეცნობი, ვკითხულობ, დინა და მისი მეგობრები მიყვებიან, უკვე სხვანაირად ვხედავ ყველაფერს... არ მინდა ჭორაობა, სარკაზმსაც ვერიდები და სიმართლის თქმასაც, პირდაპირ წერია, რომ ადამიანმა ჯობია, არაფერი თქვას, იქნება ეს სიმართლე თუ ტყუილი...

როგორც ერთმა ძალიან ჭკვიანმა და ლამაზთვალებიანმა ბიჭმა თქვა: უნდა დაინახო რეალურად ის ყველაფერი, რასაც სწავლობ და კითხულობ (ეს თორას ეხება), საკუთარი თავის გაუმჯობესებაზე იფიქრო და სხვებს არ უყურო.

რა კარგია უშპიზინობა ჭკვიან და ლამაზთვალებიან ადამიანებთან :) მადლობა, Dina, Leah & Michael!!!