10

ეზრა,
10 თვის ხარ უკვე, man.
ჩემი საუკეთესო მეგობარი, არადა ყოველთვის ვამტკიცებდი 20 წლის შემდეგ ახალ მეგობრებს ვეღარ შევიძენ–მეთქი.
ეზრა,
10 თვის მანძილზე ბევრი სირთულე გვქონდა, მაგრამ მზე უფრო ხშირად ანათებდა.
ეზრა,
ყველაზე ორიგინალური სახელი გქვია და ვიცი, შენი, ასე ვთქვათ, ხასიათი რაღაც მომენტში უკვე მაშინ გადავწყვიტე, როცა ჯერ ისიც არ ვიცოდი, რომ ბიჭი მეყოლებოდა, მაგრამ ვგრძნობდი, თუ იქნებოდა, ეზრა უნდა დაგვერქმია. იმიტომ, რომ სულ რამდენიმე ეზრაა ისტორიაში და მათ შორის ერთი ქართველი.
ეზრა,
ერთი სული მაქვს, როდის წაიკითხავ წიგნებს და შთაბეჭდილებებით სავსე, ყველაფერს მომიყვები, ხანაც გაბრაზდები და ვინ იცის, შენც სამხრეთ ამერიკაში მოგინდეს გაქცევა დედასავით.
ეზრა,
ძალიან მიყვარს ჩემი თავი. არა, ყოველთვის ვიცოდი, მაგრამ ბოლო 10 თვეა, ამაში კიდევ უფრო დავრწმუნდი :|
ცუდი კი არ არის, მაგრამ ხელს მიშლის ზოგჯერ.
იმიტომ, რომ ვბრაზდები, როცა ძილი არ გინდა. ვბრაზდები, როცა არ მიჯერებ.
თუ საჭმელი არ მოგწონს, ხელებს იქნევ, მერე ფაფა ჰაერში დაფრინავს და თოვლივით გვეფინება თმებზე და მერე იატაკზე.
მერე მე მივდივარ და ირანელი მწერლების ან ჰანა არენდტის წიგნებს ვკითხულობ და ვხვდები, როგორი მსხვერპლები ვართ ყველა – ზოგი პოლიტიკის, ზოგი – რელიგიის და ზოგიც – ემანსიპაციის, ჩვენს სულს და გულს რომ ახრჩობს.
ეზრა,
არ მომწონს სამყარო.
ხანდახან მომწონს;
მაგრამ უფრო ხშირად არ მომწონს.
ზუსტად არც კი ვიცი.

გაიზარდე დიდი, ჯანმრთელი და გონიერი, სამართლიანი!!!