ესეც მეორე

ამ პერიოდში, "რატომღაც", ბლოგზე წერის სურვილი და დრო ნაკლებად, ან საერთოდ არ მაქვს.

ვფიქრობ, ოდესმე დამიბრუნდება ერთიცა და მეორეც ;) თუ არადა, მილიონი სხვა საინტერესო ჰობის მოძებნა შეიძლება, ისევე როგორც სხვა კარგი ბლოგებისა.


ა, ხო, უკვე ორი შვილი მყავს და წინა პოსტი ერთგვარი შესავალი იყო ამის გამოსაცხადებლად.

ამ ორსულობაზე არავისთან მისაუბრია; ოჯახმა იცოდა და "პირადად" მხოლოდ ნატას ვუთხარი, რადგან ჩემი ნატკაა, ტაქტიანობის დედოფალი. ზედმეტ კითხვებს არასოდეს დაგისვამს, როცა ადამიანს ან საუბარი გეზარება ან უბრალოდ, არ ხარ მზად რაღაც-რაღაცების გასაზიარებლად.
ძალიან სწრაფად ჩაიარა ამ 39-მა კვირამ, მშობიარობაც სწრაფი იყო, თუმცა მტკივნეული, ეზრაზე მეტად, რადგან ეს პატარა მთელი ერთი კილოთი მძიმე დაიბადა.
გარეგნობით ეზრას წააგავს, თუმცა უფრო მოშავგვრემნოა და წარბშეკრული.
სახელი ჯერ არ აქვს :D ვიცი, ყველას უკვირს, მაგრამ დავარქმევთ მალე, იმედია.

ორი შვილის დედობა საკაიფო რამეა, ორმაგად რთული და ამავე დროს ბევრად ადვილიც, უფრო ორგანიზებული, დაკავებული ხარ და სწრაფად ასწრებ იმ ყველაფერს, რასაც ადრე მარტოც ვერ აკეთებდი. თან უკვე უფროსი შვილი გყავს, რომელიც უმცროსის მოვლაში "გეხმარება" :) რამდენადაც ეზრას სახელი "ღმ-ერთის დამხმარეს" ნიშნავს, ან "ღმ-ერთი ეხმარება"-ს, ბევრნაირად განმარტავენ, ჩემი "დიდი", 23 თვის ეზრა თავის სახელს სასწაულად ამართლებს.

სასოწარკვეთილ, დაქანცულ დედებს ვეტყვი, დამშვიდდნენ და არაფერზე ინერვიულონ, რაც დრო გადის, ყველაფერი იოლდება და ჩვენ ვძლიერდებით. რაც მთავარია, არ ჩაიკეტოთ საკუთარ თავში, გამოხატეთ თქვენი გრძნობები, ტკივილები, სისუსტეები, ბოლოს და ბოლოს, მე მომწერეთ.
თავის დროზე მე ბლოგმა მიშველა, როგორც ჩემმა, ისე სხვისებმა; განსაკუთრებით ჩემი საყვარელი მრავალშვილიანი დედების, რომლებიც არასოდეს განგსჯიან, რადგან მათ დიდი ხნის წინ გამოუცდიათ ის, რასაც შენ ახლა განიცდი და შესაბამისად, ბევრად კარგად ესმით შენი პრობლემების, ვიდრე სხვას, რომელსაც მოსაწყენად შეიძლება მოეჩვენოს.

ვისაც მეორე შვილი უნდა და ყოყმანობს, ნუ ყოყმანობთ!
ჩემი მეგობრის დედამ მითხრა, მესამე შვილიდან კიდევ უფრო ადვილია ყველაფერიო (10 შვილი ჰყავს და ჩემთვის მშობლობის აკადემიკოსია).
წარმოიდგინეთ, აქამდე თუ სახლში მარტო იყავით, ახლა უფროსი ბავშვი გეყოლებათ ახალდაბადებულთან ერთად და არასოდეს მოიწყენთ.
დილიდან საღამომდე დავრბივარ, ბეჭები მტკივა, თვალები, ფეხებიც და ძილიც არ მყოფნის, მაგრამ თავს დედამიწასავით ვგრძნობ, ამაზე კარგი შეგრძნება კი არ არსებობს, მერწმუნეთ.

კიდევ რისი თქმა მინდოდა?..

სიძნელეები იქნება? იქნება, ბლომად.
გადაქანცვა, ცრემლები, მეტი აღარ შემიძლია, რა რთულია ყველაფერი, ადამიანად აღარ ვვარგივარ, რძის სუნი ამდის, მსუქანი ვარ, თავისუფლად მინდა გარეთ გასვლა მეგობრებთან, მუშაობა მინდა და საზოგადოებაში გავლა-გამოვლა... - რათქმა უნდა, ყველაფერი იქნება (ან არ იქნება, რას გაიგებ, ყველაფერი იცვლება მეორე ბავშვის შემდეგ). ალბათ, დავწერ კიდეც, თუ მოვიცალე, ვიწუწუნებ და ყველაფერი, მაგრამ რამდენიმე წუთის მერე, ხომ იცით, გაგვივლის ყველაფერი და ბედნიერები ვიქნებით ზუსტად იმით, რაც გვაქვს ღმ-ერთისგან, რადგან ეს არის ზუსტად ის, რაც გვჭირდება და რაც მთავარია, რაც ჩვენ აგვირჩევია.

რაც მე ამირჩევია.

ბედნიერ კვირას გისურვებთ!

ყველა ქალს ჯანმრთელობას და ბედნიერებას!

ორსულებს სწრაფ და იოლ მშობიარობას! 

პოსტპარტუმებს, ანუ მელოგინეებს, სულიერ სიმშვიდეს, იუმორის მოზღვავებას და ბევრი სითხის მიღება არ დაგავიწყდეთ!

მუდამ თქვენი Mama სოფი :D