არალოგიკური პოსტების სერიიდან

When you try your best, but you don't succeed, When you get what you want, but not what you need, When you feel so tired, but you can't sleep, Stuck in reverse.

Coldplay "FIX YOU"

ეპიგრაფის კონტექსტს პირდაპირი მნიშვნელობით ნუ გაიგებთ, გარდა ძილის სტრიქონისა :დ ჩემი სტუდენტობის საყვარელი სიმღერა იყო. როგორ მიყვარდა ეს სიმღერა, მხოლოდ ლილუმ იცის, მეტმა არავინ. 
ახლა უცებ წარმოვიდგინე, ეზრა რომ გაიზრდება და მოვასმენინებ, ის კიდევ იტყვის, უცნაური გემოვნება გქონია დედაჩემოო. აარონი პატარა ანგელოზი ბურთულაა და ვფიქრობ, არაფერს მეტყვის თავაზიანობის გამო :ლოლ:

ჩემს ამ ძველ პოსტს გადავაწყდი და გამახსენდა, რომ მალე 5 წელი გახდება, რაც ამ ცივ ქვეყანაში ვცხოვრობ.

ახლა ამ სიმღერაზე გადავხტი და აზრები სულ ამერია.

"ლოლ" და შტერული "სიცილაკები" გამოხატავენ ჩემს აზრებს ბოლო პერიოდში. რა საშინელებაა! სად წავიდა ჩემი გონება, აზრზე არა ვარ, იმედია რძეში მაინც, ჩემი შვილები რომ იკვებებიან და ცხოვრებაში გამოადგებათ.

გუშინ ვფიქრობდი, ზოგი ადამიანი რა საძაგელი და ბოღმაა-მეთქი, რამდენიმე ასეთის ცემაც კი მომინდა, სერიოზულად. მერე უცებ ამ პოსტს გადავაწყდი და სასწაულად დავმშვიდდი. 
ანა ფრანკი ჩემი გადამრჩენია. ნამდვილი ანგელოზი, თუკი შეიძლება ასე ვთქვა, რადგან ანგელოზებს თავისუფალი ნება და ინტელექტი არ გააჩნიათ თორის მიხედვით, მხოლოდ ღმ-ერთისგან მიცემულ ბრძანებებს ასრულებენ, ანა ფრანკი კიდევ სასწაული გონების პატრონი გოგო იყო. პატარა ჭკვიანი გოგო. 
როცა ძალიან მიჭირს, მაშინვე ვეუბნები ჩემს თავს, რომ ყველაფერი კარგად იქნება, რადგან თუ ანა ფრანკს სჯეროდა სიკეთისა და ადამიანების, მე მით უმეტეს, უფლებაც არ მაქვს სხვანაირად მჯეროდეს! ერთხელ ნატალიამ მითხრა, ბავშვი იყო და ამიტომ სჯეროდაო და მერე ამას გამახსენებს ხოლმე ჩემი "შინაგანი კანკალა ხმა", რომელსაც მაშინვე უკუვაგდებ და ისევ "მზიანი არაკანკალა ხმის" მოსმენას ვიწყებ.

რა უცნაურია, ნახეთ, როგორი კარგი კომენტარი დაუწერია ვიღაცას ამ უძველეს პოსტზე. მოდი და ნუ დაუჯერებ ანა ფრანკს.

(ამასობაში ყველაფერი გაყვითლდა და ჩემზე წერს სიმღერას. რატომ აღარავინ წერს ასეთ საყვარელ სიმღერებს ამ ბოლო დროს?)

ეს ფილმი იცით? ჩემი ტკივილი იყო დიდი ხნის მანძილზე. ჯოშ ჰარტნეტი, გოთ! 

ან ეს? პლუს ეს სიმღერა კიდევ. 

უნივერსიტეტში ერთი უსაყვარლესი მეგობარი მყავდა, ანუშკა. ჩემი დაბადების დღე არასოდეს ავიწყდებოდა და სულ წიგნებს მჩუქნიდა ამ დღეს. არ ვიცი, თუ ოდესმე კითხულობს ამ ბლოგს, მაგრამ მინდა ვუთხრა, როგორ ძალიან მიყვარს. უიშვიათესი ადამიანია, ყურადღებიანი და ტკბილი, თბილი. ბევრჯერ გავუმხნევებივარ, დავუმშვიდებივარ. მადლობა ყველაფრისათვის, ან!!! სიმბოლურია, მასაც ანა რომ ჰქვია. ეს სიმღერა ყოველთვის მასთან ასოცირდება.

აქვე კი ჩემი ამ კვირის ფავორიტი პოსტები:

ირინას ულამაზესი სურათები.

ვასასის ფილოსოფია.

ოჰ, როდე!!!

ქეითს წასვლა უნდა და თან რა კარგი მუსიკა დაურთო პოსტს, ვის არ მოუნდება.

მაგამ ძალიან მომანდომა ამ წიგნის წაკითხვა. მიყვარს ირანული ლიტერატურა, რადგან რამდენი ირანელიც ვიცი, ყველა სასწაულად თავაზიანი და განათლებულია.

მარიმაც დაუმატა და ახლა აღარ ვიცი, სად ვიპოვო საკმარისი დრო და მერე ბიუჯეტი ამდენი წიგნისთვის.

ბედნიერ კვირის დასასრულს გისურვებთ!!!