Eurotour - fall 2009

ევროტური – 2009 შემოდგომა ;))

24/09/09კიევი
როგორც აღმოჩნდა, ჩემს კომპიუტერს Wi Fi არა აქვს! ამიტომ ვზივარ კიევის აეროპორტში და ვწერ ჩემს მომავალ პოსტს. 7-ის 25 წუთია კიევის დროით, წინ კიდევ 8 საათი მაქვს, ამიტომ შემიძლია ვწერო და ვწერო სანამ ბატარია გამიძლებს. მერე კუს ტბაზე გაკეთებული ჩურჩხელა მივაყოლო, გოლდენი ვაშლები და შოკოლადი; სამწუხაროდ კოშერი საკვები არ არის ჩემს "თვითმფრინავებში".
კარგად ვიფრინე თბილისიდან, რამდენიმე წუთს თითქოს დავიძინე კიდეც, ოღონდ ზუსტად ვერ გეტყვით, უფრო სომნამბულური წათვლემა იყო :D მიყვარს ეს სიტყვა, მარკესს აქვს რაღაც მოთხრობა სომნამბულურ ცხოვრებაზე. აუ! დილაადრიან რა აზრები მომდის, რა დროს მარკესია! მეძინება და ალბათ საშინლად გამოვიყურები.
რაც მთავარია, მარტო ვიჯექი/ვიწექი სამ სკამზე. არ გამართლდა ლილუს ნათქვამი, აუ, ახლა მსუქნებს შორის რომ მოხვდეო.
თბილისიდან რომ აფრინდა, რაღაცნაირი სევდა ვიგრძენი. ვერ ავხსნი, ყოველთვის ასეთი შეგრძნება მაქვს, როცა თბილისს ვტოვებ. ყველაფერთან ერთად, გამახსენდა, რომ მე და ჩემს დეიდაშვილს გვინდოდა ერთად კიევში წასვლა და ის შარშან დაიღუპა.
შეღებილი ქერა გოგოები დადიან აქეთ-იქით.
მეძინება.
პ.ს. აღმოვაჩინე, რომ სარეგისტრაციო ბიუროზე მხოლოდ უკრაინულად და ინგლისურად აწერია стiйки реэстрацii трансферних пасажирiв – ტრანსფერ check in desk მე რუსულსაც ველოდი. აი ასე!
რა შტერი ვარ, რომ წიგნი არ წამოვიღე. დავათვალიერე კიევის სატრანზიტო ტუალეტი და duty free. სასწაული ფასები აქვს ყველაფერს და თან ნაგავი საქონელია. როცა დავბრუნდები, მერე ვიყიდი რამე სუვენირს კიევის სამახსოვროდ, ტო ესტ მისი აეროპორტის.
წელს აღარ ვიტყვი ცუდ სიტყვებს, ანუ იმ რამდენიმე F-ing სიტყვას, რომელიც წამომცდება ხოლმე. ასეთი პირობა დავდე :|
დინამ მითხრა, კიევში ბევრი ებრაელები არიან ხოლმეო, ჯერჯერობით სამი პეისიანი ხასიდი დავინახე. სიცოცხლეში პირველად მინდა ვინმეს გამოველაპარაკო :( იულია და რაბი ავიმელეხი მენატრებიან. ისე მივეჩვიე მათთან ყოფნას როშ აშანაზე. უი, ერთმა ხასიდმა ბროშურა მაჩუქა "ყველაფერი კარგად იქნება" ჰქვია. იქნება! იქნება! იქნება!მიყვარს ის საყვარელი ხასიდი, რა უცნაური ტიპი იყო.დინა, მინდა მოგიყვე ყველაფერი ან ერთად მივდიოდეთ ბერლინში (პ.ს. არა, დინა, ბერლინი საჩვენო არ არის! – მინაწერი უკვე ბერლინიდან).
წუხელ, არა, იმის წინ ჩილი ვნახე სიზმარში, მენატრება ძალიან!
პატარა ბეღურაა შემოფრენილი დარბაზში, რა საყვარლად დასკუპაობს.
ქართულ და ებრაულ სიმღერებს ვუსმენ. რა ნოსტალგიური ვარ, უხ!დებორას გამოგზავნილი სიმღერაა.
ქართველ ბიჭებს ვხედავ – იმიტომ, რომ ორმეტრიან უკრაინელ გოგოებს მარტო ეგენი აყოლებენ თვალს.
ბერლინი. იგივე დღე
არა ვარ მე ევროპისტი. საერთოდ, არ ვიცი რაისტი ვარ [ცაბაძეს ვუსმენ. მიყვარს.]ანუ, რამდენადაც საქართველოში მგონია, რომ ცივი ქვეყნები მომწონს, აქ იმდენად მენატრება თბილისი თავისი მოუწესრიგებლობით, სამაგიეროდ ბრჭყვიალა და სავსე თვალებით. საბერძნეთში როცა ვცხოვრობდი, მაშინ ასეთი ნოსტალგია არ მქონია, ალბათ იმიტომ, რომ დედა და დეიდა იქ იყვნენ. აქ კიდევ ყველა თავისთვისაა. Hell, 24 წლის ახალგაზრდა ქალი ვარ, უკვე ფრაუს მეძახიან და დედა მენატრება :( აი, ქართველებს ეგ "პრობლემა" გვაქვს, სულ პატარები ვართ... წუხელ რომ დავწექი, უცებ ისე მომინდა ვინმეს დავლაპარაკებოდი. მიჩვეული ვარ, რომ ლილუ ყოველთვის ჩემთანაა და ვსაუბრობთ, ერთმანეთს ყურადღებას ვაქცევთ. მერე მივხვდი, მეთქი, სოფი, მორჩი წუწუნს, დაიძინე და ხვალ ახალი დღე გათენდება, შენს თავს მიხედავ, რაც მთავარია ხართ ღმერთი და შენ ერთად – როგორც ყოველთვის! სულ ასე ვარ, როცა შტერული აზრებით მეტენება თავი, ამას ვეტყვი ხოლმე საკუთარ წითელ თავს: მორჩი და ღმერთთან იყავი-მეთქი. კიდევ იაელი მომენატრა უცებ. სულ რამდენჯერმე ვნახე გოგო და უკვე ისე ახლოს ვიგრძენი თავი – ქართველს ჰგავდა და იმიტომ, ძალიან თბილი და ყურადღებიანია. მიყვარს ისეთი ადამიანები, რომლებმაც მოსმენა იციან. ჩემი მიდრაშა (სკოლა) აღმოსავლეთ ბერლინშია, ანუ კედლის დანგრევამდე რომ სოციალისტური იყო. ჰეჰეჰე! არის ამაში რაღაც სიმბოლური. აღმოსავლეთ ბერლინი ბევრად ლამაზია დასავლეთზე, რომელიც ტაქსიდან დავინახე, აქ უფრო ძველი შენობებია, რაიხსტაგი და ყველაფერი. ახლა ზუსტად არ მახსენდება სახელები =)) გოგოები ნელ-ნელა გავიცანი. ზოგი უფრო მეგობრულია, ზოგი – ნაკლებად, ბუნებრივიცაა. ერთმა გოგომ დილას თავისი ლეპტოპი მათხოვა, რომ დამეპოსტა.
ნაომის თავისი საქმეები აქვს და დღეს წესიერად არც მინახავს.მაქვს რუკა და ამიტომ ვაპირებ ვისეირნო ჩემთვის. ხალხი დავათვალიერო და წიგნისთვის მასალა შევაგროვო.ამ დღეებში სუკოტი მოდის უკვე, სავარაუდოდ ანტვერპენში წავალთ სტუმრად.
ეს ინტერნეტის პრობლემა მაბრაზებს :( მაინტერესებდა ბერლინის და ანტვერპენის შესახებ მეტი ინფორმაცია ამომეღო, რომ მესეირნა კარგად. სწავლა დღესასწაულების შემდეგ გაგრძელდება, ამიტომ აბსოლუტური შვებულება გამომდის.
ჯოშუა (მიდრაშას ბოსი) ჯერ არ მინახავს. არადა, სწორედ მას მივწერე ამერიკული ი-მეილი ჩემი ცხოვრების ისტორიით :) ამერიკული ფილმები ძალიან გამოსადეგია, სხვათა შორის.
მაინტერესებს რა ხდება ბლოგებზე, ვინ რას წერს, იმედია, მალე მოვაგვარებ ინტერნეტის პრობლემას. ახალი ლეპტოპის ფული ჯერ ნამდვილად არ მაქვს.

29.09.09ბერლინი
გავიდა იომ ქიფური.გუშინ დავპოსტე კიდეც.დღეს წვიმს ბერლინში, არადა გავლა მინდოდა ქალაქში. ჩემს მეგობარს, თინის, მამა გარდაეცვალა თურმე და დარეკვა მინდოდა, იქნებ საღამოს მაინც მოვახერხო გასვლა :( ძალიან მეწყინა. ავად იყო რამდენიმე ხანია. ლილუმ მითხრა გუშინ.
ჰო, ჯოში გავიცანი თავისი ცოლ-შვილით, საყვარელი კაცია. ძალიან ელეგანტური ცოლი ჰყავს, შვეიცარიელი – ეტყობა ჩაცმაზე, განსხვავდება სხვებისგან – ძალიან chic და glamourous.

დღეს უკვე სამშაბათია, ხუთშაბათს ანტვერპენში მივფრინავთ, სუქოთის ბოლომდე იქ დავრჩებით ხასიდების ოჯახებში. გოგოები ძაან ისე ჰყვებიან, მკაცრები არიან ხასიდებიო, მაგრამ ზუსტად ვიცი, რომ უმრავლესობას არასოდეს უნდა დაუჯერო. ცხოვრების გამოცდილებიდან გეუბნებით. როცა უნი-ში ყველა ერთ ლექტორს აქებდა ან პირიქით, მე ვიცოდი, რომ იმ ადამიანს გავუგებდი. გამონაკლისების გარდა, რა თქმა უნდა, ისეთი, როგორიც ნინო ჟიჟილაშვილია. ძალიან ადამიანურად მიყვარს ნინო, სამაგალითო ჟურნალისტია ჩემთვის.
დღეს ოლგასთან გვქონდა ახალ ჩამოსულებს შეხვედრა. ოლგა ჩვენი, ასე ვთქვათ, კურატორია, ჯოშამდე მასთან მქონდა მიმოწერა და ყველაფერი მან მომიგვარა ვიზა და ბილეთი. უსაყვარლესი ქალია, სწორედ მასთან ვიყავით შაბათ საღამოს, 3 თვის ბავშვი რომ ჰყავს, თეთრი ფითქინა და ტკბილსუნიანი. ნოემბერში შევხვდებით და მერე გადაწყვეტთ ალბათ უკვე, თუ სურვილი გექნებათ, კიდევ დარჩითო. ამ გადასახედიდან, 3 თვე ჩემთვის სრულიად საკმარისია, საერთო საცხოვრებელი და ერთ სასადილო ოთახზე არ ვფეთდები. ჩემი საბოლოო მიმართულება მაინც ისრაელია. არ მინდა სხვა ქვეყანა საქართველოსა და ისრაელის გარდა!!! სასეირნოდ მინდა წასვლა, მაგრამ წვიმს, მე კიდევ ქოლგაც არ წამოვიღე თბილისიდან. სხვა გოგოები სეირნობაზე დიდად არ გიჟდებიან, ნაომიც სადღაც საქმეზე წავიდა.
აუ, ნეტა დაგანახათ როგორ წვიმს. არადა ისეთი ამინდები იყო წინა დღეებში, hell.
უზარმაზარი პოსტი გამოვა. ასე ვთქვათ, მონახაზებია ჩემი მომავალი წიგნისთვის ;)