ყველა გოგოს ოცნება ქეითს

ჩემი ყველაზე საყვარელი ფოტო ქორწილიდან

ხომ არის უცნაური დამთხვევა, რომ მე და პრინც უილიამს ერთ წელს გვექნება ქორწილი?
:))))) წლები რომ გავა და დავბერდები, ვიტყვი, ეჰ, იმ წელს გავთხოვდი, როცა ინგლისის მეფე უილიამმა ცოლი მოიყვანა–მეთქი... სანამ ამას ვიტყოდე, კიდევ თვენახევარი რჩება, სტრესი იმატებს და ისიც აღსანიშნავია, რომ ჩემს ქორწილს ბრიტანეთის სამეფო არ აფინანსებს.


ქორწილები არასოდეს მიყვარდა, სანამ რელიგიური გავხდებოდი და ორთოდოქსულ ებრაულ ქორწილებს დავესწრებოდი. მაგრამ ახლა, მე თვითონ რომ ვარ მსგავს "მდგომარეობაში", მაინტერესებდა და ველოდებოდი ინგლისის სამეფო ქორწილს. მსოფლიოს ნახევარი ხომ ბუზღუნებდა, ვინ არის ეს ქეით მიდლტონი, როცა ჩვენც შეგვიძლია პრინცესობაო; მე კიდევ – ცოტა მეცოდებოდა კიდეც ქეითი, რომ ყველაზე სკანდალური სამეფო ოჯახის წევრი ხდებოდა. ქორწილზეც ეტყობოდა, რომ სასწაულად დაძაბული იყო და ისე ნერვულად იღიმებოდა, მინდოდა, მივსულიყავი და მეთქვა: დაიკიდე, ეს შენი დღეა–მეთქი. ადვილია თქმა, როცა მთელი მსოფლიო ადევნებს თვალ–ყურს შენს ქორწილს და მომდევნო დღეს კი არა, იმავე წამს ყველა იგებს, რა გაცვია, როგორ იღიმები და შენს საქმროს თმა რომ სცვივა.
ძალიან, ძალიან ლამაზი იყო ქეითი, ყველა პრინცესაზე ლამაზი, ვინც აქამდე მინახავს. კაბაც ულამაზესი ეცვა და ძალიან ჰგავდა გრეის კელის.


მინდა, რომ ბედნიერები იყვნენ ქეითი და უილიამი. დაანებოს თავი მედიამ და აცალოს ისე ცხოვრება, როგორც თავად უნდათ.
გასაგებია, რომ მედია არ დაგვდევს მე და ჩემს საქმროს, მაგრამ ლაიპციგში, "სახალხოდ", გატარებული ორი კვირის შემდეგ, მივხვდი, რა ძნელია პირადი სივრცის შენარჩუნება, როცა ყველა ნაცნობი და ნაცნობის ნაცნობი (ვისაც კი გაუგია, რომ დანიშნულები ხართ) გიყურებს, გისმენს; თან, გარდა იმისა, რომ შენი ბედნიერების გაზიარება სურს, ასევე ძალიან უნდა შენს საქმეებში გაერკვიოს და "სასარგებლო" რჩევები მოგცეს.

პოსტის წერისას აღელვება მომემატა:
რომ გავსუქდე და კაბაში არ ჩავეტიო...
ან წვიმდეს ლაიპციგში...
ან ისე ცხელოდეს, ჩემს დახურულ, kosher, კაბაში ჩავიხუთო, პლუს მაკიაჟი ჩამომადნეს...
სოფი, სოფი, სოფი, დაიკიდე, მაინც შენი დღე იქნება! – მეტყვის ქეითი თავის ფიქრებში.