Starry starry night

მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან დაღლილი ვარ, დღეს ბევრი ვიარეთ მე და დინამ (დიახ, ჩამოვიდა ჩემი საყვარელი დინიკო და როგორც იქნა, ვნახე!), მერე ნაომისთან გავედით დიღომში, იქიდან ისე გვიან წამოვედი, წვიმამ მომისწრო, I'm still happy. ავტობუსის გაჩერებაზე რომ ჩამოვედი, ხალხი თავქუდმოგლეჯილი გარბოდა, ცოტა წავიცეკვე კიდეც, მაინც მე არავინ მიყურებდა, პირველად წვიმაში სოფელში ვიცეკვე, ზაფხული იყო, წვიმა დაიწყო და ეზოში გავვარდი, ისეთი რბილი და ხასხასა იყო ბალახი.

დღეს კიდევ ერთხელ მივხვდი, რომ ცხოვრება მაინც სასწაულია :) წვიმაში სიარული ისე მესიამოვნა, დიდი სიამოვნებით გადავიქცეოდი წვიმად... ეს, მგონი, რაღაც ჩემი ბავშვობის მულტფილმიდანაა... კაპ, კაპ, კააპ, წვიმად გადავიქეცი :)

ჰოდა, წვიმამ გამიჩინა ასეთი სურვილი, რომ გამეხსენებინა სამი მსახიობი, რომლებმაც ჩემს გარდატეხის ასაკზე დიდი გავლენა იქონიეს. დღეს ვკითხულობდი იმაზე, რომ ცნობილი ადამიანები უმეტესად ჩვენ გვგვანან და არა ჩვენ - მათ, რადგან ჩვენ ვქმნით სელებრითებს, ისევ და ისევ ჩვენი სახის მიხედვით. ვინ იტყვის, რომ არ მიუმსგავსებია თავი რომელიმე მსახიობისთვის, მომღერლისთვის, მოდელისთვის? ყველა ჩვენგანი ვიღაცას ვგავართ, ან მათ შესრულებულ როლებს ან გვინდა, ვგავდეთ და ასე :)

ალისია სილვერსტოუნი - მაშინ ძალიან პატარა ვიყავი, მგონი მე-5 კლასში და გამოდიოდა რაღაც ჟურნალი, ტო ლი "სინემა" ერქვა, ტო ლი - "ოქტავა", დედაჩემი ყიდულობდა ხოლმე და ბუნებრივია, მეც ვკითხულობდი. სწორედ იქ ვნახე პირველად ალისია სილვერსტოუნი, გარდა იმისა, რომ ერთნაირი ფერის თმა გვქონდა, იყო კიდევ რაღაც, არ ვიცი რა :) როცა გავიზარდე და მისი ფილმები ვნახე, დიდად არ აღვფრთოვანებულვარ, მაგრამ დღემდე რჩება ალისია ჩემთვის ბავშვობად, შორეულ და sweetly წვიმანარევად.

დრიუ ბერიმორი - ერთხელ მეზობელმა მითხრა, გუშინ რაღაც ფილმი ვნახე და ერთი გოგო ისე გგავდაო! :) ზუსტად დრიუ ბერიმორის ფილმი "Ever after" იყო წინა საღამოს. როცა სხვები მეუბნებიან, რომ ვგავარ, ვიცი, რომ უბრალოდ მახარებენ, რადგან იციან, რომ ძალიან მიყვარს მისი ფილმები, საუბრის სტილი, ჩაცმა, თმის ვარცხნილობა და ყველაფერი; მაგრამ როცა იმ ქალმა მითხრა, მაშინ მივხვდი, რატომაც მიყვარს, იმიტომ, რომ მართლა ვგავარ. მერე იყო ნატოშას პოსტი. ერთადერთი ლოგიკური ახსნა მაქვს, რატომ მომწონს დრიუს პიროვნება, გარდა ჩვენ შორის გარეგნული მსგავსებისა - იმდენად ძლიერი აღმოჩნდა, რომ შეძლო ნარკოტიკების, ალკოჰოლის და იაფფასიანი როლებიდან ამოსვლა და ჰოლივუდის ერთერთ პატივსაცემ ადამიანად ქცევა.

ქეით უინსლეთი - როგორც იტყვიან, last but not least, პირველად "ტიტანიკში" ვნახე :D და აღმოვაჩინე, რომ ერთნაირი ფეხები გვქონდა :ლოლ: ერთნაირი თითები და ერთნაირი შემართება. ოღონდ ეს შემართება ზუსტად რაში გამოიხატება, დღემდე არ ვიცი. I just adore her.

დასკვნისთვის, შემიძლია ვთქვა, რომ სამივე მსახიობი ქალი შეიცავს იმას, რაც ჩემშია, ან მე მინდა, რომ ასე იყოს. ყოველ შემთხვევაში, მათი შესრულებული როლები, თუნდაც მათი ქცევა ყოველთვის მომწონს. მგონია, რომ ჩემი პიროვნების ჩამოყალიბებაზეც საკმაოდ დიდი გავლენა იქონიეს, განსაკუთრებით დრიუ ბერიმორმა, რომელიც დღემდე ჩემთვის სამაგალითო ადამიანად რჩება; ყველაფერი გასინჯა, გაუძლო და თავისი ღიმილი ბოლომდე შეინარჩუნა.