ხმები

დღეს სავსე დღე მქონდა.
ამ ბოლო დროს ყველაფერი მევსება :ლოლ: გული, დღეები...
ფეხით რომ ვიარე კილომეტრები, ფეისბუქელები ნახავდით ამას.
უკბილო ბავშვებმა ერთმანეთს რომ დასცხეს ავტობუსში, ამასაც ნახავდით ჩემს გესთ პოსტში.

მაგრამ მე სხვა რამის მოყოლა მინდა:
იცით ეს ჯგუფი - The Goo Goo Dolls?
მეც რამდენიმე თვის წინ აღმოვაჩინე და შემიყვარდა. ასეთხმიანი ტიპები მომწონს, ოდნავ ჩახლეჩილი და დაღლილები რომ არიან. ავივ გეფენსაც ასეთი ხმა აქვს.

ადამიანებს მათი ხმის მიხედვით რომ ვიმახსოვრებ, გითხარით?
მაგალითად, თვალებს დავხუჭავ და წარმოვიდგენ, ვის როგორი ხმა აქვს და როგორ მეძახის: სოფი! სოფიიიი! სოფ! სოფფფფ! სოოოოფი! :)
ყველაზე მეტად მიყვარს David რომ მეტყვის ხოლმე, კარგი რა, სოფი! :)
კიდევ დინა მეძახის უსაყვარლესად: სოფი! - რაღაცნაირად მახვილს ი-ზე აკეთებს ფრანგულივით.
დედაჩემი პირიქით - სოფი - მახვილი ო-ზე.
კიდევ რამდენიმე ადამიანის ხმა მენატრება, რომლებიც ვეღარასოდეს დამიძახებენ, მაგრამ ძალიან რომ მომენატრებიან ხოლმე, თვალებს მაგრად დავხუჭავ.
პარანოიაა, ვითომ? :P