გულაჩუყებული პოსტი

გულაჩუყებული ვარ. საერთოდ, იშვიათად მიჩუყდება გული და უმეტეს შემთხვევაში, ყველაფერს იუმორით და ღიმილით ვხვდები, მაგრამ კლიმატის, საცხოვრებლის, გარემოს შეცვლა ძალიან მოქმედებს ჩემზე. მაგალითად, ჩიტი შემოფრინდა და ფანჯრის რაფაზე ჩამოჯდა, მაშინვე მიწყლიანდება თვალები და წარმოვიდგენ, რომ ესეც ისეთივე ჩიტია, როგორებიც საქართველოში არიან :'\

ზუსტად ასეთი გულისაჩუყების დღე მქონდა შაბათსაც. მიუხედავად იმისა, რომ ნახევარზე მეძინა, ან ვჭამდი. საღამოს რებეცინ რობერგი გვესტუმრა და ისეთი საინტერესო რაღაცები გვიამბო, გულიც ამიჩუყდა და თან კარგ ხასიათზე დავდექი.

ხანდახან არის ხოლმე სიტუაციები, როცა არ იცი, როგორ მოიქცე, ან როგორი ადამიანი იყო. ყოველდღე იმდენი წინააღმდეგობა გვხვდება ცხოვრებაში. დარწმუნებული ვარ, თქვენც, ღამით რომ დაწვებით და გასულ დღეზე დაფიქრდებით, რაღაცაზე უკმაყოფილების გრძნობა გექნებათ, ან ვიღაც გაწყენინებდათ და ისე ვერ უპასუხებდით, როგორც საჭიროდ მიგაჩნდათ და მხოლოდ ახლა გახსენდებათ შესაფერისი სიტყვები. რებეცინ რობერგმა ზუსტად ეს გვითხრა, რომ უკეთესიც არის, თუ რაღაცას "საკადრისად" არ ვუპასუხებთ, რადგან ემოციები რომ გაივლის, მერე მივხვდებით, რომ კარგი იყო დათმობაო. სასწაული ადამიანია, ადრეც ხომ ვწერდი მასზე, მახსოვს, ნატალიაზე მოახდინა დიდი გავლენა იმ პოსტმა. კიდევ კარგი, არსებობენ მსგავსი ადამიანები, რომლებიც შთამაგონებენ და ძალას მაძლევენ, რომ ისეთი ვიყო, როგორიც ვარ და თავი ცუდად არ ვიგრძნო, როცა სიტუაციაში "თეთრ ყვავად" აღმოვჩნდები და საკუთარი თავის აღარ მესმის.

მადლობა ყველას, ვინც მწერთ და კითხულობთ ჩემს ბლოგს!

ბედნიერი კვირა და კვირადღე გვქონდეს ყველას!