Thursday, June 24, 2010

L'un part l'autre reste

გიგრძვნიათ ისეთი სულიერი სიმშვიდე, როცა არ გჭირდება ადამიანების შეძახილი, არც ქება, არც საყვედური, არც ღიმილი, არც წარბის შეკვრა - იმდენად მშვიდად და ჰარმონიულად ხარ საკუთარ სულთან. როცა იცი, მოცემული გაქვს შესაძლებლობები, გზები და შენ, უბრალოდ, უნდა აირჩიო; მოიქცე ისე, როგორც საჭიროდ მიგაჩნია და არ ფიქრობ იმაზე, რას იტყვის სამყაროს 90%. სხვა ადამიანებიც მხოლოდ იმის მიხედვით გიყვარდება, როგორ ექცევიან თავიანთ სულს და რა მუსიკას უსმენენ :)

5 comments:

ეკაუკა said...

არ მიგრძვნია
მართლა
ახლა არ მახსენდება, ყოველ შემთხვევაში
მგონი ეს ადამიანის ხასიათზეა დამოკიდებული

Anonymous said...

კი მიგრძვნია სოფ და მართლაც ძალზედ პოზიტიური გრძნობაა
გრძნობ საკუთარ ძალას "მთების გადადგმაც" ძალგიძს და ყვლაფერი შენს ხელთაა ;)
გისურვებ სულიერი სიმშვიდის ხანგრძლივობას;)

Nina Gorecki said...

არაა :) ასეთ სულიერ სიმშვიდეს ფასი მაშინ აქვს, როცა ძალიან იშვიათად გეწვევა, ისიც ცოტა ხნით

და მერე რომ გენატრება ეს შეგრძნება :) მაგარია :)

Zurriuss said...

სულს რომ ეფერება, ისეთი პოსტია.
გვიგრძვნია...
განგვიცდია...
გაგვივლია... :*

unaamarga said...

დავფიქრდი და არ გამახსენდა ეგეთი გრძნობა! :(