როგორ სძინავს დედას

დიდად ძილის მოყვარული არასოდეს ვყოფილვარ. ყოველთვის ადრე ვდგებოდი დილით და ძალიან მიყვარდა სუფთა ჰაერის ჩასუნთქვა; განსაკუთრებით ზაფხულში, სოფელში როცა ვიყავი, ბალახი ჯერ კიდევ ნამიანი იყო, ცა კრიალა და ჰაერი ოდნავ ცივი, მაგრამ ფილტვების სასწაული წამალი.

როცა მეგობრებთან ერთად ვიყავი არდადეგებზე ან შაბათ–კვირაობით, ისინი 12 საათამდე ნებივრობდნენ ლოგინში და მე უკვე აღარ ვიცოდი, რა მეკეთებინა. ბუნებრივია, ვიწყებდი მათ გაღვიძებას, საბნებს ვხდიდი და ფეხისგულებზეც ვუღუტუნებდი (ისე, რა წესია ადამიანების ასე შეწუხება, სოფი!). ძილის განსაკუთრებული დედოფალი მაინც ჩემი და ლილუა და მერე ბავშვობის მეგობარი ნაზი, რომლებთან ერთადაც ბევრი მარტოსული დილა გამიტარებია =))

  

ჩემი თიანეთის ერთერთი ასეთი დილა – რა ლამაზია, ნახატს არ ჰგავს ბუნება?

ღამით დაძინებაც ყოველთვის მიჭირდა და საერთოდ, რაღაც პერიოდში ვფიქრობდი, რომ ძილი დროის კარგვა იყო და ამას ჯობდა, დრო სხვა რამეზე დამეხარჯა.
სამაგიეროდ, რაც ეზრა მყავს, ცხოვრებაში პირველად ხდება ისე, რომ ბალიშზე ჯერ თავიც არ მაქვს დადებული და უკვე მძინავს.
დილით ყოველთვის სხვადასხვა დროს, მაგრამ არასოდეს 7–ის ნახევარზე გვიან არ ვდგებით მე და ეზრა. საღამოს კი მე ცოტა გვიან ვწვები და უმეტესად 6 საათზე ნაკლები ძილი გამომდის, რაც საშინლად არ მყოფნის.
რაც ეზრამ სიარული დაიწყო, სიმაღლეებზე ცოცდება და მერე იქიდან ხტება, მეტი ენერგიის ხარჯვა მიწევს და ძილის სურვილი კიდევ უფრო მემატება. როცა დრო მაქვს, დღისით ვიძინებ ხოლმე მეც ეზრასთან ერთად, მაგრამ არ მშველის, რადგან შუადღის ძილი ყოველთვის მძულდა და ცუდ ხასიათზე მეღვიძებოდა.

ჩემი ყოველდღიურობა

ამიტომ, გადავწყვიტე, მეც ადრე წავიდე ხოლმე დასაძინებლად. მთლად 7–8–ზე არა, ეზრასავით, მაგრამ 10 საათს აღარ გადავაცილო. ამ ბოლო დღეებში ვიძინებ ზუსტად ასე. დილით ისევ 6–7–ის ნახევრისთვის ვიღვიძებთ და ვგრძნობ, ბევრად ენერგიული ვარ მთელი დღის განმავლობაში და ეზრასთან თამაშის დროსაც, ხალიჩაზე წამოწოლილს, არ მეთვლიმება :)))

ისე რომ, სახლში მყოფ დედებს (და არა მარტო, რა თქმა უნდა) ვურჩევ, ძილი არ მოიკლონ არავითარ შემთხვევაში. ძილი და სწორი, ჯანსაღი კვება (ამას გეუბნებათ უცნაური "მიქსების" [მაგ: ჩიპსები და "მწვანილი"] მოყვარული) ძალიან მოქმედებს ადამიანის განწყობაზე, გონებაზე და რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია, სულზე.
სულში არ ვგულისხმობ "იმ" მეტაფიზიკურ რაღაცას, რისი არსებობა–არარსებობის შესახებ საუკუნეებია დაობენ (იქნებ "დავობენ"? – აღარ მახსოვს, მომკალით, აკაკი შანიძემ განმსაჯოს), სულში ვგულისხმობ ადამიანის ფსიქიკას (ბერძნულად ფსიხე – სულს ნიშნავს, პრინციპში), რომელიც დიდ ზემოქმედებას ახდენს ადამიანის ქცევებზე, ამას ქალებში ჰორმონები დავუმატოთ და მგონი, დამეთანხმებით, რომ ძილი აუცილებელია ჩვენთვის.

ბედნიერ დასვენების დღეებს გისურვებთ!!!
(უკვე ხუთშაბათია, რაღა დარჩა!)