Holden, take me with you!

გუშინ ჩემი ექსი ვნახე :ჰუჰ: სად და როგორ, ამას მნიშვნელობა არა აქვს, არც ბევრ სხვა რამეს... მოკლედ, გამიხარდა. მეც არ ვიცი, რატომ. მთლად ექსიც არ შეიძლება დაერქვას, უფრო soulmate იყო, თუ არ ვიცი, დეფინიციას ვერ ვუკეთებ. მე კი მიყვარდა და... or I believed so. გუშინვე მინდოდა დაწერა და ბევრად უფრო კარგიც გამომივიდოდა, რადგან ისეთი სევდა შემომაწვა, აღარ ვიცოდი, რა მექნა. გამახსენდა, როგორ მიფრთხიალებდა გულს, როგორ ვდგებოდი შუაღამისას და ვწერდი, სუფთა ტატიანა ლარინა ვიყავი :| ხან ნერვებიც მეშლება, რომ არ ღირდა, მაგრამ არა, ძალიან სასიამოვნოა, როცა ასეთ რაღაცებს გაიხსენებ, ნახავ იმ ადამიანს და აღმოაჩენ, რომ არ ცდებოდი, ის დღემდე მაგარი ვინმეა, fuck, ისევ მიმზიდველი და საინტერესო, ისეთი, როგორიც იშვიათად შეგხვდება სხვა. მაგრამ ახლა უკვე დიდი ხანია გასული, მე სულ სხვა მიმართულებით მივდივარ და უკან დაბრუნებას არ ვაპირებ. ვერ ვიტან უკან დაბრუნებას, ისიც კი არ მიყვარს, სახლში რომ რაღაც დამრჩება და გზიდან უნდა მოვბრუნდე, თუ ძალიან საჭირო ნივთი არ დამრჩა, არც ვბრუნდები ხოლმე.

დღეს უნი-ში ვიყავი ერთკვირიანი პაუზის შემდეგ. მეზარება სიარული, თანაც წელს კვირაში სამჯერ მაქვს მხოლოდ ლექციები, მაგრამ მაინც მეზარება. ისეთი შეგრძნება მაქვს, რომ ამოვწურე ჩემი თავი უნივერსიტეტში და მანაც ამოწურა ყველაფერი ჩემთვის.

ხან ისევ არ ვიცი, რა მინდა :( გუშინ მქონდა შეგრძნება, რომ საერთოდ მინდა, არავინ ვიყო. როგორ აგიხსნათ, აი ასე, არავინ ვიყო, სადმე შორს, მთაზე ვცხოვრობდე და იქიდან ვუყურებდე ადამიანებს და ადამიანურ ცხოვრებას, მთელი თავისი ფაციფუცითა და ფუსფუსით. მეტყობა სელინჯერს რომ ვკითხულობდი მთელი შაბათ-კვირა, ხო? სელინჯერობა მინდა. ვწერო, ვწერო და სისტემა დავიკიდო. საერთოდ დავიკიდო ფორმალობები, პასპორტები, ქორწინების ცნობები და საზღვრები. დილას ჩაის რომ ვსვამდი, ვფიქრობდი, პირიქითა ხევსურეთში ვიცხოვრებდი-მეთქი სიამოვნებით. რამდენიმე წლის წინ თეას და მე გვინდოდა ასეთი ცხოვრება, სადმე მთაში, დიდ თოვლში; ხინკალი, არაყი, მთის ფილოსოფია, უხ!..

დღეს აღმოჩენების დღე მქონდა. ჰოლდენივით ვფიქრობდი, რომ ბევრი რაღაცის დაწერა მინდა, მაგრამ მერე ვიცი, ყველა მომენატრება და გული დამწყდება. მოკლედ, ექსისმაგვარის დანახვამ ფიქრები ამიშალა. დიდი არაფერი. ჯობდა დამენახა, რომ ვცდებოდი და არაფრად ღირდა, მაგრამ თავის მოტყუება იქნება. I like him badly. მერე გამახსენდა იმ პერიოდში ქეთინო გვყავდა სტუმრად. ხოდა, ახლა ქეთინო აღარ არის და კიბეებზე ამოვდივარ, მახსენდება, ვიძინებ, მახსენდება... Ух, ты, жизнь! აი, ხომ ვთქვი, დაწერ და მერე გული გწყდება, არ დაწერ და სული გეღლება. Holden, take me with you!