კიდევ ერთი მზიანი პოსტი

არა, მე სოფი არ ვარ, მე ვარ თაზო და დღეს SUNNY WORLD-ის სტუმარი ვარ და შესაბამისად, ვეცდები, ჩემი პოსტიც ისეთი გამოვიდეს, როგორიც მზიან ქვეყანას შეეფერება.

1. ადამიანები
ბოლო დროს ძალიან ბევრ ადამიანთან მიწევს ურთიერთობა და ყველანი ისეთი განსხვავებულები არიან, რომ მათგან ბევრი რამის სწავლა შეიძლება. ყველაზე მთავარი რაც ვისწავლე ისაა, რომ გადავეჩვიე ადამინების დაყოფას თეთრებად და შავებად, კეთილებად და ბოროტებად, ლამაზებად და უშნოებად. ყველაზე საზიზღარ ადამიანსაც შეიძლება ჰქონდეს რაღაც დადებითი, რისთვისაც ღირს მასთან ურთიერთობა. ამას თუ დააჯერებთ საკუთარ თავს, მალე აღმოაჩენთ, რომ მათ ქცევებზე, მათ დანახვაზე ნერვები აღარ გეშლებათ და მათთან საუბარიც არ გიჭირთ.

მორალი:
მე ეს უკვე გამომივიდა, გამოგივათ თქვენც.

2. წარმატება
უკვე სტუდენტი აღარ ვარ და შესაბამისად, გაცილებით უფრო ხშირად ვფიქრობ მომავალ კარიერაზე. ცოტა არ იყოს, ეს ფიქრი იმედგაცრუებებით დაიწყო. იანვრიდან მოყოლებული ორ მედიაორგანიზაციაში მუშაობაზე განვაცხადე უარი, ერთმა კი თავად თქვა უარი ჩემზე. სიმართლე გითხრათ, ამის გამო დიდად არ მინერვიულია. ალბათ, ასე უნდა მომხდარიყო. იმ წამს ერთადერთი რამ გავიფიქრე: "მერე რა რომ კარი მომიხურეს, ახლა იმის დროა, რომ უფრო დიდი კარები შევაღო". მე და ჩემი მეგობრები რამდენიმე დღის წინ ვწუწუნებდით, რა ვქნათ, სად უნდა ვიმუშაოთო. განვიხილეთ თითქმის ყველა არსებული ქართული რედაქცია და მათი უმრავლესობა დავიწუნეთ. ჰოდა, სწორედ ამ დროს, ნახევრად ხუმრობით ვთქვი: "მერე რა, თუ მუშაობა ვერცერთ ნორმალურ რედაქციაში დავიწყეთ, თავად შევქმნით ასეთს". ნეტავ, ყველაფერი ისე აგისრულდეთ, როგორც ჩემმა ხუმრობამ დაიწყო ასრულება.

მორალი:
ნუ შეუშინდებით წარუმატებლობას. ყველაზე უარესი კრახი ყველაზე დიდი წარმატებით უნდა დააგვირგვინოთ, ეს ყველას შეუძლია, მთავარია, მოინდომო


3. ბლოგი

ჩემი შვიდთვიანი ბლოგერობა წარმატებული გამოდგა. უკვე ვხვდები, რომ ცვლილებების დროა(იმედია, ობამა პლაგიატში არ დამადანაშაულებს, წყარო ხომ მივუთითე? :) ). ამ დროის მანძილზე ბევრ ისეთ თემაზე დავწერე, რამაც დიდი რეზონანსი გამოიწვია სხვადასხვა ფორუმებსა და თვითონ ჩემს ბლოგზეც. ჩემი მცდელობა, მეწერა ყველაზე სათაკილო თემებზეც კი, ცოტა არ იყოს წარუმატებელი გამოდგა.
-რატომ?
-იმიტომ, რომ ჩემი ბლოგის მკითხველთა ნაწილი მზად არ აღმოჩნდა ასეთ თემებზე ღიად საუბრისათვის. ლამის დათა თუთაშხიასავით მომივიდა, არქიფო სეთურის ხალხმა რომ სცემა. ჩემს შემთხვევაში მოვლენები ასეთი დრამატიზმით არ განვითრებულა, თუმცა, მთავარი შინაარსი იდენტური იყო.
რა თქმა უნდა, "სათაკილო თემაზე" წერა გაგრძელდება, მაგრამ ზოგიერთი თემა ჩემს ბლოგზე გარკვეული ხნით დაიბლოკება ისევ და ისევ იმ ადამიანების წყალობით, ვისაც ეს ეხება.

მორალი:
ადამიანს თავს ძალით ვერ მოახვევ თვისუფლებას, თუ თვითონ არ სურს ეს.

ასე და ამგვარად, ესეც ჩემი დებიუტი მზიან ქვეყანაში. გაუღიმეთ ერთმანეთს ხშირად და ყველაფერი კარგად იქნება!
...და კიდევ, მზე შეიყვარეთ, მზე!