Who are you???

ახლა ფეისბუქზე "დაყრილ" ლინკებს ვნახულობდი, რომ მივხვდი (ჰალელუია), თუ როგორ აგრესიულ, ცინიკურ და ზედაპირულ სამყაროში ვცხოვრობთ.

კვირას რაღაც ლექციაზე ვიყავი და იქ იყო საუბარი ადამიანზე, ეპოქაზე; ერთმა თქვა, მაშინ უფრო ნაკლები მოთხოვნილება ჰქონდა ადამიანს, ტექნიკა არ არსებობდა და ნაკლები იცოდაო. მე მჯერა, რომ ადამიანები ადამის მერე არც კი შევცვლილვართ და არა აქვს მნიშვნელობა, რომ ტანსაცმელი გვაცვია (ზოგს არც აცვია) და ყველას კომპიუტერი გვაქვს. ეს არც ჩვენს მეტ მოთხოვნილებაზე მეტყველებს და მით უმეტეს, არც წინწასულობაზე.

ვიცი, ძალიან ფილოსოფიური პოსტი გამოვა.
ბავშვობიდან მიყვარს კითხვების დასმა და გადამოწმება, დედამიწა მართლა ბრუნავს მზის გარშემო, თუ გვატყუებენ. ამიტომ მომწონს ჩვენი ლექციები. უამრავ კითხვას ვსვამთ და პასუხებსაც ვიღებთ.
ბაბისამ მკითხა, რას სწავლობო; ვსწავლობ თორას, ანუ ბიბლიას, როგორც ეძახიან. ხან მგონია, რომ წიგნს კი არა, ცხოვრებას ვარჩევთ, რომელიც დროის და საუკუნეების მანძილზე არ შეცვლილა, ადამიანების ძირითადი ინსტინქტები იგივე დარჩა - ზოგი ზემოთ მიისწრაფის, ზოგი - ქვემოთ და სამყაროც გიჟივით ბრუნავს და ბრუნავს.

ზოგს სწამს ღმერთის, ზოგს, უბრალოდ, უყვარს, ზოგს - გაუგია, რომ კარგია რელიგიურობა; ისეთებიც არიან, რომლებიც არ ინტერესდებიან, ვინაა საერთოდ ეს სცენარისტი და ჩვენ ვინ ვართ. ამ ბოლო დროს საქართველოში განვითარებული მოვლენების მიხედვით, შთაბეჭდილება დამრჩა, რომ ადამიანები ძალიან ცოტას ფიქრობენ ღმერთზე, კიდევ უფრო ცოტას საკუთარ ხასიათზე და შინაგან სამყაროზე.
იმ დღეს ოლგამ (teacher) გვითხრა ასეთი საინტერესო რაღაც, წარმოიდგინეთ, ქუჩაში მიდიხარ, მოდის ვიღაც უცნობი და გეუბნება - სულელი ხარო; ამ დროს შენ საშინლად ბრაზდები ამაზე და ლანძღვითვე პასუხობ, ეს ნიშნავს, რომ მართლა სულელი ყოფილხარო. საკუთარ თავსა და რწმენაში დარწმუნებული ადამიანი არასოდეს იფიქრებს იმაზე, თუ რას ამბობენ მასზე ისეთი ადამიანები, რომლებიც არც კი იცნობენ და შესაბამისად, საღად ვერ განსჯიან.

ჩემი დევიზი ხომ იცით? ;) არა აქვს მნიშვნელობა, როგორები არიან სხვები, მთავარია მე ვინ ვარ და სად ვარ.

And who are you???