საკუთარი თავის გმირი

Put your skates on - BE YOUR OWN HERO

'Whip It'

გუშინ მინდოდა დამეწერა დრიუ ბერიმორის ახალ ფილმზე 'Whip It", რომელიც თვითონ გადაიღო, პროდიუსერიც იყო და პატარა როლიც შეასრულა მასში.

ელენ პეიჯის გმირივით, სკოლაში, სილამაზის კონკურსები დაბადებიდან მძულდა, ცურვა იყო ჩემი ადრენალინი.
აი, გორგოლაჭები ცხოვრებაში არ მიცდია, სიმართლე გითხრათ და არც მქონია. ციგურებით სრიალიც დიდად არ აღმაფრთოვანებს. ამ ფილმის ნახვის შემდეგ კი - მომინდა მეყიდა გორგოლაჭები და მესრიალა. რატომაც არა, თუ დრიუმ 34 წლის ასაკში გაიხვრიტა ენა, მე, ოცდახუთისას, რა მიშლის ხელს?

ფილმის მიზანიც ეს არის, რომ ნებისმიერ ადამიანს, თუნდაც შორეულ საქართველოში მცხოვრებს, მისცეს ბიძგი და იმედის შეგრძნება, რომ ყველაფერი შესაძლებელია, თუკი გრძნობ, რომ ის, რასაც აკეთებ გაძლიერებს, გსიამოვნებს და საკუთარ თავს გაპოვნინებს.

თვითონ ფილმში ყველაზე კარგი ისაა, რომ ბანალური ჰოლივუდური სცენარებისგან განსხვავებით, ნორმალური გოგო წარბებგაპუტულ და თმაგასწორებულ თოჯინად კი არ იქცევა, ბუნებრივ, მხიარულ და ბედნიერ ადამიანად, რომელსაც ბედნირებისთვის მაღალი ქუსლები და ძვირფასი კაბა არ სჭირდება. ამიტომ, დრიუ ბერიმორს მართლა გამოუვიდა ფილმი. არის მასში რაღაც "ჩარლის ანგელოზური", რაც დრიუს ყოველთვის უყვარდა, ბევრი სიცილი, ბლომად დალურჯებული ადგილები და ამაზე ბევრი ჯანიანი გოგო.

The "Whip It" Cast

ლილუმ მკითხა, დრიუს გადაღებული რომ არ იყოს, ასეთივე აღტაცებული თუ იქნებოდიო?..

ასეთი კითხვები ყოველთვის გამომიჭერენ ხოლმე, იმიტომ, რომ ნებისმიერი ფილმი იქნება, თუ წიგნი - რაღაცის გამო ვნახულობთ/ვკითხულობთ. ძალიან იშვიათად ხდება ჩვენს საუკუნეში, რომ რამე უმიზეზოდ მოგეწონოს - ან საკუთარი თავი უნდა დაინახო მასში ან ამ საკუთარი თავის მოსაწონი ადამიანი. როგორც ყოველთვის, ვინც მოგწონს - ის შენ გგავს, ყოველ შემთხვევაში, გინდა, რომ გგავდეს. ამერიკული ფილმები კი ისეთია, სადაც ნებისმიერი ადამიანი იცნობს გმირებში თავის თავს. "Whip it"-ში ვერ ვიტყვი, ვინმესთან გამეიგივებინოს თავი, უბრალოდ გავიხსენე, რომ მაქვს რაღაც სურვილი, რისი კეთებაც მინდა და little push მჭირდებოდა ამის დასაწყებად, ეს ბიძგი კი - სწორედ დრიუს გადაღებული პირველი ფილმი აღმოჩნდა.