ოქტომბრის რეკორდი

Celine: I always feel this pressure of being a strong and independent icon of womanhood, and without making it look my whole life is revolving around some guy. But loving someone, and being loved means so much to me. We always make fun of it and stuff. But isn't everything we do in life a way to be loved a little more? 

 "მზის ამოსვლამდე"

ამ ციტატას არაფერი აქვს საერთო პოსტთან, პირადად ჩემთან აქვს და მინდა, გავიხსენო ხოლმე და ამიტომ ჩავურთე ეპიგრაფად.

ბოლოს არ მახსოვს, როდის დავწერე 9 პოსტი ერთ თვეში და დღეს ჩემს არქივს რომ გადავხედე, გავოცდი.
ეს ოქტომბრის მეათე პოსტი იქნება. ალბათ იმიტომ, რომ ემოციებით ვარ სავსე.
ეზრა უსწრაფესად იზრდება და იცვლება. თან ისე გამოვიდა ამ თვეში, რომ თითქმის ყოველდღე ეზრა ბებიას მიჰყავდა სასეირნოდ და მე მარტო ვრჩებოდი სახლშიც, საკუთარ თავთანაც და შესაბამისად, მეტი თავისუფალი დრო მქონდა საწერად. ჩემი ქმარი ძალიან დაკავებული იყო, სამსახურის გარდა, მამა საავადმყოფოში ეწვა და მეც ჩემი წუწუნი მინიმუმამდე დავიყვანე.
სად წავიდოდი უკეთეს ადგილას, ვიდრე ბლოგზე.
არ ვიცი, ოდესმე, თუ დავჯდები და ამ ბლოგს რამე გამოსადეგად, მაგალითად, წიგნად თუ ვაქცევ. ან გახდება თუ არა ეს ბლოგი ჟამთააღმწერლად ჩემი შვილებისა და შვილიშვილებისათვის. ფაქტია, ჯერჯერობით, რომ ყველაზე ნაცრისფერ დღეს, როცა ჩემზე წარუმატებელი კაციშვილი არ მგონია, მცივა და მეგობრები მენატრება/მაკლია, სრულიად უცნობი ადამიანი გამოჩნდება და ისეთ რამეს მომწერს, გულსა და სულს გამითბობს.
ზუსტად ასეთი იყო სრულიად უცნობი ქალის, ჩვენი საკონსულოს თანამშრომლის ცოლის, კომენტარი ბლოგზე, რომელიც ფეხმძიმედაა (ვიმედოვნებ, როგორმე შევიტყობ, როცა გააჩენს) და ჩემს ბლოგს კითხულობს. როცა მე მის ქმარს ტელეფონზე ვესაუბრებოდი და ისიც თავაზიანად მიხსნიდა სხვადასხვა კანონმდებლურ საკითხებს, ეს ახალგაზრდა ქალიც იქ იყო თურმე და ჩემი ხმა ესმოდა. მაშინ მიხვდა, რომ სწორედ მე უნდა ვყოფილიყავი ის სოფი, პატარა ბავშვი რომ ჰყავს და დეპრესიული კომპოზიტორების ქალაქში ცხოვრობს.

ამიტომ ვაგრძელებ ხოლმე წერას, რადგან არასოდეს იცი ადამიანმა, შენ ვისი გულისა და სულის გათბობა შეგიძლია. როგორც ერთი ჩემი მეგობარი ამბობდა (თუ შეიძლება ფილმის გმირს მეგობარი დაარქვა), ყველანი ერთმანეთის დემონები და ანგელოზები ვართო.