"ქალების ოთახი" – მერვე პოსტი

დიპლომებიანი გოგოს გაბრაზებული პოსტი

რამდენიმე დღის წინ ფეისბუქზე თვალი მოვკარი ლინკს “ზაზა ფაჩულია ნანუკას შოუში.” ალბათ არც გავხსნიდი ვიდეოს, რადგან არც ნანუკა მაინტერესებს დიდად და არც კალათბურთი, რომ არა ვიდეოზე დართული კომენტარები, თუ “რა გადასარევი ბიჭია ზაზა, ჭკვიანი, ზომიერი, კეთილი, ადექვატური, ნორმალური იუმორის გრძნობით. შესანიშნავი ოჯახიც ჰყოლია, ულამაზესი ცოლი და შვილები, კარგი დედა. სამაგალითო ოჯახის შთაბეჭდილება დატოვეს. ბედნიერებას და წარმატებას ვუსურვებ.” რახან ეს კომენტარი ეკუთვნოდა ახალგაზრდა, დამოუკიდებელ, განათლებულ ქალს, რომელსაც დიდ პატივს ვცემ, გადავწყვიტე მენახა ვიდეო და საკუთარი თვალით მეხილა ეს სამაგალითო ოჯახი. ზოგადად შორს ვარ იმ აზრისგან, რომ რომელიმე ოჯახი შეიძლება იდეალური იყოს. არც მინდა ასეთი ოჯახი. თუმცა, ძალიან გამიხარდა, რომ ერთი კარგი ოჯახი არსებობს.

მოკლედ, ვუყურე ნანუკას შოუს დაახლოებით ნახევარსაათიან მონაკვეთს ზაზა ფაჩულიას და მისი ოჯახის შესახებ. ყველაფერი კარგად მიდიოდა, სანამ წამყვანმა არ იკითხა მართლა მოსთხოვა თუ არა კალათბურთელმა სუხიშვილების ანსამბლის მოცეკვავე მეუღლეს ცეკვისთვის თავის დანებება. წყვილმა დაადასტურა, რომ გოგონამ ცეკვას მეუღლის მოთხოვნით დაანება თავი. ეს იყო და ეს, ჩემი დადებითი გრძნობები ოჯახის მიმართ, უფრო სწორედ “ოჯახის უფროსის” მიმართ, უგზოუკვლოდ გაქრა.

რა თქმა უნდა, ყველას თავისი არჩევანი აქვს, მეც ბევრი რამ დამითმია სიყვარულის გამო, თუმცა ერთი განსხვავებით – ჩემთვის არავის არაფერი მოუთხოვია, მით უმეტეს, ჩემი საქმისთვის თავის დანებება. 

შეიძლება ამ ფაქტზე იმიტომ გავწიწმატდი, რომ ჩემს გარშემო ბევრი ქალია, ვისაც პროფესიაზე უარის თქმა მოუწია ერთი მიზეზის გამო – რადგან ქმარს ასე სურდა. მათ შორის არის მამიდაჩემი, რომელმაც ოცი წელი უმუშევრად გაატარა, და ქმრის გარდაცვალების შემდეგ უმწეოდ დარჩენილმა წარმატებით მოახერხა კარიერის დაწყება, და დეიდაჩემი, რომელმაც უნივერსიტეტის დამთავრებიდან მხოლოდ რამდენიმე წელი იმუშავა, გათხოვებამდე რასაკვირველია. დაქორწინების შემდეგ ერთი ქმრის პირადი მზარეული, მეორე კი ბავშვების აღმზრდელი გახდა. კიდევ ერთხელ უნდა გავუსვა ხაზი, რომ ეს მათი არჩევანი არ ყოფილა. ულტიმატუმი წაუყენეს ორივეს.

მეორე უკიდურესობა ქართულ ოჯახებში ცხენივით მუშა ქალი და უსაქმური კაცია, და ამის მაგალითები ძალიან ბევრია, თუმცა ეს სხვა პოსტის თემაა :) 

ნანუკას შოუში მოსმენილმა განსაკუთრებით იმიტომ გამაბრაზა, რომ საქმე არა 20-30 წლის წინ შექმნილ ოჯახს ეხება, არამედ ახალგაზრდა წყვილს. რატომღაც მეგონა და იმედი მქონდა, რომ ეს მავნე ტრადიცია წარსულს ჩაბარდა.

არ მინდოდა რადიკალური და სასოწარკვეთილად ფემინისტური პოსტი გამომსვლოდა, მაგრამ რა ვქნა, ძალიან გავბრაზდი. 

გოგოებო, დროა საკუთარი თავის ფასი ვისწავლოთ და პრინციპულობა გამოვიჩინოთ.

P.S. მე კი, სამდიპლომიანმა, კაიოჯახიშვილმა, ვისოჯახშიცმეშევალ ქალმა იოლი გამოსავალი ვიპოვე – არაქართველი ბიჭი ;)

 მზია