კეისარს კეისრისა – ქალებს უფრო მეტი!

რამდენი ხანია ამ პოსტის დაწერა მინდოდა, მაგრამ ზუსტად არ ვიცოდი, როგორ დამეწერა. არც ახლა ვიცი, რადგან ოფიციალური სტატისტიკა ისევ არ მაქვს და არც მედიცინის ექსპერტი ვარ, მაგრამ ადამიანური კუთხიდან მოგიყვებით და ჩემმა მკითხველმა ყოველთვის მშვენივრად იცის, რა და როგორ მიიღოს, მერე კი მიპასუხოს, მეკამათოს, რაც ძალიან მსიამოვნებს და მახარებს. ამიტომ, გთხოვთ, ნებისმიერი აზრი მაინტერებს და პატივს ვცემ.

1. ერთი თვის წინ ჩემმა ახლო ნათესავმა ბავშვი გააჩინა საქართველოში.

როგორ?
საკეისრო. რატომ? ექიმების თქმით, საშვილოსნო არ იხსნებოდა, თუმცა კაციშვილს არ უფიქრია, რომ მისი პირველი ორსულობა იყო და რამდენიმე საათი სჭირდებოდა ორგანიზმს გონზე მოსასვლელად. ამასთან ერთად, საკეისრო უკვე დანიშნული იყო და მიუხედავად იმისა, რომ ახალგაზრდა დედას მუცლის ტკივილი უკვე დასწყებოდა, უკვე არავინ დააცადა და საოპერაციოში გააქანეს.

2. ორი თვის წინ ჩემმა მეგობარმაც გააჩინა ბავშვი საქართველოში.

დიახ. ისევ საკეისრო. რატომ? ვიწრო მენჯები ჰქონდა თურმე. ამაზე პარადოქსული არაფერი გამიგია ჩემი ცხოვრების მანძილზე, გეუბნებით. არადა, მთელი 9 თვე დადიოდა ექიმთან კონსულტაციაზე და მენჯები არავის უხსენებია, 23 წლის ჯანსაღი, ლამაზი გოგოა და უცებ, პირდაპირ მშობიარობის წინ "დაუვიწროვდა" მენჯები. გამანათლეთ რა, ხალხო, მე ვერაფერს ვხვდები!

3. რამდენიმე ხნის წინ ერთმა ლამაზმა ბლოგერმაც გააჩინა ასეთივე ლამაზი ბავშვი საქართველოში.

დიახ. მანაც საკეისროთი. რატომ? მშობიარობის ვადა თითქმის უკვე დამდგარი იყო, მაგრამ ბავშვი ნორმაზე ნაკლებს იწონიდა, ამიტომ ექიმმა ჩათვალა, რომ ბუნებრივად დაბადება გაუჭირდებოდა და მშობლები ლამის დაატერორა, აიძულა საკეისროზე დათანხმებულიყვნენ. სასწაული. არადა, რაც უფრო პატარაა ბავშვი, მით უფრო ადვილია მისი გაჩენა, თუკი დედისა და ბავშვის ჯანმრთელობისთვის სხვა საშიშროება არ არსებობს.

საერთოდაც, ჩემი ქართველი ნაცნობი გოგოების, თითქმის, 70%–ს საკეისროთი ჰყავს პირველი შვილი გაჩენილი (და ბუნებრივია, შემდეგებიც. სამწუხაროა, ისევ არავინ ცდილობს მეტის წაკითხვას და ინფორმაციის მიღებას, რომ საკეისროს შემდეგ მინიმუმ 3 წელში უპრობლემოდ შეიძლება ბავშვის ვაგინალურად გაჩენა).

თქვენც გადახედეთ თქვენს მეგობრებს, ნათესავებს და აუცილებლად მომწერეთ, ასეა თუ არა თქვენთანაც.

ჩემს სამივე ახალგაზრდა ქალს საერთო ის ჰქონდა, რომ ეს მათთვის პირველი შვილი იყო.
ვისაც ცოტა კითხვა უყვარს და სამედიცინო ცოდნაც (ჯობია, უფრო ინფორმაციულობა დავარქვა) მეტ–ნაკლებად აქვს, ნებისმიერ საიტსა თუ უფრო სერიოზულ, სამედიცინო ლიტერატურაში შეუძლია ნახოს, რომ პირველი ორსულობა ყოველთვის განსხვავდება მომდევნოებისგან. პირველი მშობიარობის დაწყებაც, შესაბამისად იგვიანებს და საშუალოდ, ქალები 41–42-ე კვირიდან აჩენენ ბავშვებს.
პირველი მშობიარობისას რამდენიმე რთული საათი და შეიძლება დღეც კი დასჭირდეს ორგანიზმს, რომ საშვილოსნო მოამზადოს და ბავშვი დღის სინათლეზე გამოუშვას.

ეს ნიშნავს, რომ მოთმინება და ლოდინია საჭირო.
რამდენი ექიმი იცით საქართველოში, რომელიც 24 საათს მოიცდიდა და მაშინვე საკეისროს არ გააკეთებდა?

მე, მაგალითად, არ ვიცი.
სამაგიეროდ ვიცი ევროპაში რა ხდება. ჩემი აქაური ნაცნობებისა და მეგობრების 99%–ის პირველი, ბუნებრივი, მშობიარობა 12 საათზე ნაკლებს არ გაგრძელებულა (სუსტი შეტევების დაწყებიდან ითვლება).
ბევრი მეტყვის ან თავისთვის გაიფიქრებს, რომ დიდად არ გამეგება საქართველოს სამშობიარო სიტუაცია, მაგრამ ლოგიკურად რომ ვთქვათ, რატომაა დასავლეთ ევროპაში საკეისრო ოპერაციების რიცხვი ასე ძალიან დაბალი აღმოსავლეთთან შედარებით?
მით უმეტეს, რომ დასავლეთ ევროპაში ქალების 50%–ზე მეტი 30 წელს ზემოთ აჩენს ბავშვებს და აღმოსავლეთში, განსაკუთრებით ჩვენთან, კი – მშობიარე ქალების საშუალო ასაკი 22–ს არ აღემატება. ყველამ იცის, რაც უფრო ახალგაზრდაა ადამიანი, მით უფრო ადვილია მისთვის ორსულობაცა და მშობიარობაც.
მაშინ რატომ უკეთებენ ყოველ მეორე ჯანმრთელ ქართველ ქალს საკეისროს?

მიზეზი:

1. ვისურვებდი, ის ქართული გაზეთი არ გადამეგდო და შემენახა, სადაც ერთი "ანონომი" ქართველი გინეკოლოგის ინტერვიუ იყო. ექიმი ღიად აცხადებდა, როცა მშობიარე ქალები მასთან მიდიოდნენ და ეტყობოდათ, ლოდინი ეზარებოდათ, ის მაშინვე საკეისროს სთავაზობდა და თუ ქალები არ "გაჭირვეულდებოდნენ", შეკითხვებით არ შეაწუხებდნენ, რამდენად აუცილებელი იყო საკეისრო ბავშვისა და მშობლის ჯანმრთელობისთვის, პაციენტის მოსვლიდან 1 საათში საკეისრო ოპერაცია უკვე მზად იყო.

2. ოპერაციის ფასი [სავარაუდოდ, ხარბი ექიმებისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი ფაქტორი]. რამდენადაც ვიცი, საქართველოში საკეისრო ოპერაციას ბუნებრივთან შედარებით ორმაგი ფასი აქვს.

ჩემი ეს პოსტი უმცირესი პროცენტით შეიძლება მოიცავდეს მეცნიერულ კვლევებს. ყველაფერი ზემოთ ნახსენები საკუთარი გამოცდილებისა და ახლობლებზე დაკვირვებების შედეგია.
პირველ რიგში, ამ პოსტის დაწერის მიზეზი ის იყო, რომ ქალებმა გაიგონ და იცოდნენ თავიანთი უფლებების შესახებ. უფლებები შეკითხვების დასმისა და დაჟინებისა, რომ უთხრან, რამდენად აუცილებელია საკეისრო მაშინ, როცა ქალი და ბავშვი ჯანმრთელები არიან, როცა ბავშვს საკმარისი წყალი, ჟანგბადი აქვს და საშვილოსნოს მომზადებამდე კიდევ მშვიდად შეუძლია დედის თბილ სხეულში დარჩენა; მაშინ, როცა ბავშვი სწორად ზის და ყველანაირი ჩარევის გარეშე გამოსრიალდება თავით და არა ტაკოთი, ზუსტად თავის დროზე და არა მაშინ, როცა ფულისმოყვარულ და უსულგულო ექიმებს მოუნდებათ.

მეორე, საკეისრო რომ ოპერაციაა, ეს უნდა გამემუქებინა, მაგრამ ისედაც ხშირად ვახსენე და მიხვდებოდით. ოპერაცია კი ყოველთვის ნიშნავს შემდეგ გართულებებს, იარებს, ტკივილებს და იმ პერიოდში, როცა ქალს სიმშვიდე სჭირდება, მან ოპერაციიდან დარჩენილი ნაიარევების წამლობაზე უნდა იფიქროს და იდარდოს. აუტანელ ტკივილს რომ თავი დავანებოთ, რაც საკეისრო კვეთის ანესთეზიიდან გამოსვლის შემდეგ იწყება.
მშობიარობა კი ბუნებრივი მოვლენაა.
არ სჭირდება ქალს ოპერაცია იქ, სადაც ღმერთმა\ბუნებამ მშვენივრად დაულაგა ყველაფერი და თავისი დრო დაუნიშნა.

...

21–ე საუკუნის ქალებს გვჭირდება მეტი ცოდნის, მოთმინებისა და ნებისყოფის გამოჩენა, რომ არავინ ჩაერიოს ჩვენი ჯანმრთელობის საქმეში და დაგვაცადონ ბავშვები ისე გავაჩინოთ, როგორც საჭიროა. ისე, როგორც ჩემი საყვარელი ბეთ ენ ფენელი წერს თავის ერთ ლექსში, გვახსოვდეს ის უნიკალური შეგრძნება, რასაც შენი სხეულის მომზადება, მასზე დაკვირვება და მისგან ახალი სიცოცხლის გამოსხივებაა.
ძალიან ლამაზია.
ძალიან ლამაზია ბუნებრივი მშობიარობა. მსოფლიოში ყველაზე მტკივნეული და ყველაზე ადვილად, უსწრაფესად დავიწყებადი; ყველაზე განსაკუთრებული, რადგან იმ დროს მხოლოდ შენ, შენი ორგანიზმი და შენი გონება ხართ, რომელმაც ეს ორგანიზმი უნდა მოადუნოთ, ხანაც – გაააქტიუროთ და თქვენზე მობმულ პატარა სიცოცხლეს გამოსვლისთანავე ნამდვილი სული აჩუქოთ.
ამ დროს გრძნობ, რომ ღმერთთან ხარ და თვითონ ღმერთის ნაწილი ხარ, ყოველ შემთხვევაში, ამას თუ იგრძნობ, ესე იგი, ზუსტად იმას აკეთებ, რასაც უნდა აკეთებდე.

თუ ჯერ ასე არ გიგრძვნიათ, შემდეგ ცდაზე იყოს ;-)

***
აუცილებლად მინდა დავამატო, რომ არავის ვნსჯი, განსაკუთრებით იმ ქალებს, ვინც თავად აირჩია საკეისრო კვეთის გაკეთება ჯანმრთელობისთვის არსებული საშიშროების გამო. 
თანაც ყველას საკუთარი არჩევანი აქვს და პატივს ვცემ. 
პოსტი კი ეხება მხოლოდ იმათ, ვისაც ამ არჩევნის უფლება არ მისცეს და ინფორმაცია სწორად არ მიაწოდეს.